آرشیو امامت و رهبری، حاکمان زمان

ابن طاوس می نویسد: بار سوم، منصور در سرزمین ربذه۱۰ امام را احضار کرده است.مخرمه کندی می گوید: وقتی ابوجعفر منصور در سرزمین ربذه فرود آمد، اتفاقاً امام جعفر صادق […]

ادامه ...

امام صادق علیهالسلام در دوران امامت خود با تنی چند از خلفای اموی معاصر بود که عبارتند از:۱٫ هشام بن عبدالملک۲٫ ولید بن یزید بن عبدالملک۳٫ ابراهیم بن ولید بن […]

ادامه ...

این واقعه را محمد بن عبدالله اسکندری روایت کرده و شریف ابوالقاسم (ابن طاووس) آن را در کتاب «مهج الدعوات» آورده است.اسکندری که از ندیمان، خواص و راز داران ابوجعفر […]

ادامه ...

امام صادق علیه‌السلام در سال ۱۱۴ ه. ق و پس از شهادت پدر بزرگوارشان، منصب امامت را عهده‌دار شد. در این زمان، هشام بن عبدالملک که دشمنی و کینه سختی […]

ادامه ...

ابوالجهم از بزرگترین مبلغین بنی عباس بود و فوق العاده در نزد آنها قرب و منزلت داشت. او کسی است که «سفاح» را از محلی که «ابوسلمه خلال» او را […]

ادامه ...

انتقام منصور از ساداتاز این رو شگردهای دیگری به منظور از بین بردن علویان در پیش گرفتند. آنها به مصادره ی اموال علویان، خراب کردن خانه ها و محدود کردن […]

ادامه ...

(۳) هشام بن عبد الملک بن مروان بن حکم پنج روز مانده به پایان ماه شعبان سال ۱۰۵ ه. پس از برادرش یزید بن عبد الملک زمام حکومت را به […]

ادامه ...

در موارد نادری، موضع حقیقی امام در برابر قدرت مسلط زمان احساس می شود؛ لیکن نه آن چنان که امام را آشکارا رویاروی وی قرار دهد؛ بلکه فقط به آن […]

ادامه ...

تقوا را باید از امیرمؤمنان علیه السلام آموخت. با این که هیچ کس مانند آن حضرت لیاقت خلافت مسلمانان را نداشت و خلافت هم به آن حضرت رو آورده بود، […]

ادامه ...

۱- تقارن دوران مسئولیت رهبری آن امام با دوران انتقال[صفحه ۱۶]حکومت اموی ها به خلفای عباسی؛ زیرا در این هنگام حکام عباسی با شدت، متوجه تثبیت ارکان حکومت خودشان بودند.۲- […]

ادامه ...