آرشیو دیدگاه های دیگران
-
0
اشعار شهادت امام صادق (ع) – قـرآن نیازمنــد بیــان رسـای توست
قـرآن نیازمنــد بیــان رسـای توستوحی خدای عزوجل در صدای توست تفسیر سورههاش به مـا میدهد نشانداری بــه آیـهآیـۀ قـرآن تــو داوری شیـخالائمــهای و امامــان مـا همـهدارنـد در ثنــات، دم مــدحگستــری […] -
0
شعر شهادت امام صادق – من کیستم حقیقت
من کیستم حقیقت حق را خزانه امبیرون ز مرز فکر و خیال و فسانه ام بنیانگذار مذهب و مسند نشین علمفیض مدام فلسفه ی عارفانه ام سبط نبی و پور […] -
0
شعر شهادت امام صادق – حضرت موسی بن جعفر گفت با اطرافیان
حضرت موسی بن جعفر گفت با اطرافیاندر همان منزل که صادق، داد مظلومانه جان تا سحر، هر شب چراغ حجرهاش، روشن کنیدراضی از این کار، قلب داغدار من کنید جای […] -
0
شعر نوحه شهادت امام صادق (ع) – ای به رخسار تو نور سرمد
ای به رخسار تو نور سرمد یوسف مرتضی سبط احمد میوه ی قلب ام ابیها سیّدی جعفر بن محمّد ای علم تو خدایی ای معنی آقایی روشنگر دلهاییآه یا اباعبدالله […] -
0
اشعار رباعی شهادت امام صادق (ع) – ندارد قبر تو صحن و مناره (زهرا بشری موحدی)
ندارد قبر تو صحن و منارهجگرها در فراقت پاره پاره بگو با من حدیثی از غمت راعطایم کن دلی مثل زراره چه سوزِ غربتی دارد صدایتچه کرده زهرِ غم با […] -
0
شعر نوحه شهادت امام صادق (ع) – من صادق آل عبایم
من صادق آل عبایممسموم زهر دشمن دین خدایم یارب – در نوایماز آتش زهر جفایش – در گدازم (۲) تنها در این شهر مدینه – جان ببازم (۲)غم در دلم […] -
0
اشعار شهادت امام صادق (ع) – پیرمردی که حضرت جبریل
پیرمردی که حضرت جبریلزائر غربت نگاهش بود کوچه ها را همین که طی میکردصد فرشته کنار راهش بود با ارادت تمامی ارکانپیش پایش خشوع میکردند بر قد و قامت کهن […] -
0
اشعار شهادت امام صادق (ع) – قرآن جدا ز خـط تـو قـرآن نمـیشود
قرآن جدا ز خـط تـو قـرآن نمـیشودایمـان بـدون مهـر تو ایمان نمیشود طاعات جن و انس و ملک بیولای توهرگــز قبـول قـادر منـان نمـیشود تا دیدهاش به سوی بهشت جمال […] -
0
دیدگاه دکتر احمد امین مصری در مورد امام صادق
مؤلف «ظهر الإسلام» می نویسد:«الإمام جعفر الصادق، فانه کان من أوسع الناس علما و اطلاعا، عاش من سنه ۸۳ إلی سنه ۱۴۸ ه و قد لقب بالصادق لصدقه…» [۱] .«امام […] -
0
شعر شهادت امام صادق – گلزار بقیع مدفنی را کم داشت
گلزار بقیع مدفنی را کم داشتدر هجر امام شیعیان ماتم داشت می ریخت ز تابوت امام صادق خاکی که مدینه بر سر عالم داشت