آرشیو از دیدگاه شعرا

دل گرفته یاد ایوان بقیعدیده ای داریم گریان بقیع حیف بر خاکش بتابد آفتابسایه­ی عرش است بر جان بقیع غربتش چون شمع آبم می­کندصحن ویرانش خرابم می­کند نسل در نسل […]

ادامه ...

ما اگر بر نام حیدر عاشقیمشیعه ی درس امام صادقیم شیعه ی اشکیم، اشک جعفریاشک او کرده به دلها رهبری اشک، یک درس امام صادق استاشک، همواره مرام صادق است […]

ادامه ...

آسوده شده ام خصم ستم کار مرا کشتیک بار مگوئید که صد بار مرا کشت گه روز مرا برد پیاده سوی مقتلگه تیغ کشید و به شب تار مرا کشت […]

ادامه ...

کاش من هم به لطف مذهب نورتا مقام حضور می رفتم کاش مانند یار صادقتانبی امان در تنور می رفتم علم عالم در اختیار شماستجبر در این مسیر حیران ست […]

ادامه ...

گرچه وجودم را شرار نار سوزاندکی سینه ام را حملۀ اغیار سوزاند؟ من بین شعله بودم و یاران همه خوابقلب مرا این غفلت انصار سوزاند با آنکه خواندم ذکر «حرِّم […]

ادامه ...

غروب سرخ نگاهش به رنگ ماتم بودغریب شهرِ خودش نه، غریب عالم بود چقدر روضه ی کرب و بلا به پا می داشتبه روی سر در خانه همیشه پرچم بود […]

ادامه ...

طنین هق هق بادو فغان کوچه ی سردصدای خنده ی نحس سواره ای ولگرد دوباره روضه ی تلخ طناب و دست امامزمانه مثل علی با شما چه بد تا کرد!؟ […]

ادامه ...

«مرا با خود ببر، تا آسمان، تا کهکشان، باران!دلم را در میان دست هایت کن نهان، باران!» [۱] .تشنه بودیم؛ تشنه ی تشنه! وقتی به چاه رسیدیم، سر از پا […]

ادامه ...

شیخ کشی فرموده: او همان است که وارد شد بر حضرت صادق (ع) هنگامی که زید شحام و جمعی از شیعیان کوفه حاضر بودند، حضرت او را نزدیک طلبید و […]

ادامه ...

بسته بر شادىّ و عشرت غصه و غم راه را عقده از غم بر رخ دل بسته راه آه را بر دلم داغى گران باشد که جانم سوخته مانم آیا […]

ادامه ...