آرشیو امامت و رهبری، حاکمان زمان

نتیجه می گیریم که امامت نیز – به حکم آنکه ادامه ی نبوت و پویشی در همان راه است – حاصل همین بار امانت و مکلف به همین تکلیف است. […]

ادامه ...

سید بن طاوس می نویسد: در این بار، منصور امام را به کوفه فرا خواند. سیّد پس از آنکه سند حدیث را بهفضل بن ربیع می رساند، از قول او […]

ادامه ...

در اینکه دستگاه حکومت بنی امیه تا چه اندازه به مفهوم معارضه آمیز بساط علمی و فقهی امام صادق علیه السلام توجه داشت، سند روشن و قاطعی در دست نیست؛ […]

ادامه ...

(۲) ام المؤمنین عایشه در مکه بود که اخبار مدینه را شنید، وی هنگامی که مدینه را ترک میگفت عثمان در محاصره بود. مردی اخضر نام بر عایشه وارد شد […]

ادامه ...

از بین اولاد امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام دو سبط رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم امام حسن علیه السلام و امامحسین علیه السلام دو برادر […]

ادامه ...

«عن ابی‌الصباح الکنانی قال نظر ابوجعفر الی ابنه ابی‌عبدالله علیه‌السلام قال اتری هذا من الذین قال الله تعالی و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه […]

ادامه ...

– مولای من! حضرت عالی به هر حال با منصور، دو گونه برخورد داشتید و این دو، که به مناسبت اقتضای احوال و بنا بر مصلحت بوده است، کدامند؟اول، حال […]

ادامه ...

معاویه در حکومت خود بدعت دیگری در اسلام نهاد و آن برهم زدن رسم انتخاب خلیفه در اسلام بود. یزید که کمتر از سی سال میخواست خلیفه شود، ولی چون […]

ادامه ...

(۲) ابو بکر بن محمد بن عمر بن حزم (د ۱۲۱ ه.). وی از عالمان و یکی از رجال صحاح است. ابتدا مقام قضاوت مدینه را عهدهدار شد، پس از […]

ادامه ...

روزی منصور یکی از مأموران خود را پای منبر محمد بن عبدالله فرستاد تا ببیند او چه می گوید. پس از بازگشت تعریف کرد که محمد می گفت: «شما تردیدی […]

ادامه ...