معجزات و کرامات

کرامات امام صادق و ظاهر کردن دریا

ابوبصیر می گوید: روزی در خدمت امام جعفر صادق علیه السلام بودم. آن حضرت پای مبارکش را بر زمین زد، ناگهان دیدم (در بعد ملکوتی) دریائی ظاهر شد و کشتی هایی از نقره در کنار آن دریا قرار دارند.
امام صادق علیه السلام به یکی از آن کشتیها سوار شدند و مرا نیز سوار کردند رفتیم تا به محلی رسیدیم که در آنجا خیمه هایی از نقره زده بودند.
حضرت داخل هر یک از آن خیمه ها شدند و بیرون آمدند. سپس فرمود: «آن خیمه ای که اول داخل شدم خیمه ی رسول خدا صلی الله علیه و اله بود. خیمه ی دوم از حضرت امیر المؤمنین علیه السلام و سومی خیمه ی حضرت فاطمه علیهاالسلام و چهارمی مال حضرت خدیجه علیهاالسلام و پنجمی از امام حسن علیه السلام و ششمی از حضرت امام حسین علیه السلام و هفتم از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام و هشتم از پدرم و نهمی به من تعلق دارد و هر یک از ما که از دنیا برود خیمه ای دارد که در آنجا ساکن می شود. [۱] .
—————-
پی نوشت ها:
[۱] عین الحیات.
ظاهر شدن دریایی عجیب در داخل دریا
داود رقی می گوید: نزد امام صادق علیه السلام نشسته بودم که مرد پیری پیش آن حضرت آمد و گفت: «ای فرزند رسول خدا! به من خبر ده که علم شما به کجا رسیده است؟»
حضرت فرمود: «سؤال شما به چه رسیده است؟»
او گفت: «به من خبر بده از این دریا و بگو که در آن چیست؟»
حضرت فرمود: «دوست داری بشنوی یا ببینی؟»
گفت: «دوست داریم ببینم.»
پس امام صادق علیه السلام با قضیبی [۱] که در دست داشت برخاست و رفتیم تا به کنار دریا رسیدیم. آن حضرت،قضیب را به دریا زد و. گفت: «ای دریای موج زننده و اطاعت کننده از پروردگار خود! برای ما ظاهر کن آن چه را که در تو می باشد.»
پس دریا شکافته شد و دریای دیگر پیدا شد که سفیدتر از برف و نرمتر از مسکه و شیرین تر از عسل بود. من گفتم: «جانم فدای تو باد این آب برای کیست؟»
حضرت فرمود: «برای قائم علیه السلام و اصحاب وی می باشد، بدرستی که قائم علیه السلام این آب که بر روی زمین است را غایب گرداند تا از آن هیچ نیابد، آن گاه به خدا تضرع کنند، پس برای ایشان این آب را ظاهر گرداند تا از آن بیاشامند.»
در این هنگام به آسمان نگاه کردم، اسبانی با زین و لجام و بال مشاهده کردم. عرض کردم: «فدای تو شوم این اسبان برای کیست؟»
حضرت فرمود: «بیا قائم آل محمد صلی الله علیه و اله و اصحابش.»
عرض کردم: «آیا می شود که من نیز بر این اسبان بنشینم؟»
حضرت فرمود: «اگر از یاران او باشی می نشینی.»
گفتم: «آیا می توانم از آن آب بیاشامم.»
حضرت فرمود: «اگر شیعه ی او باشی می آشامی.»
سپس بار دیگر، قضیب را به دریا زد و دریا به حال اول خود بازگشت. [۲] .
——————
پی نوشت ها:
[۱] شاخه ی قطع شده ی درخت یا شمشیر بسیار تیز.
[۲] خلاصه الأخبار.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام صادق علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *