معجزات و کرامات

اطلاع امام صادق از کشته شدن یکی از یاران

حضرت امام صادق علیه السلام فرمود: آدمی که از ذلت و حقارت کوچکی احساس ناراحتی و اندوه می کند و همین جزع و بی قراری، او را به ذلت بزرگتری گرفتار می نماید.
ابوبصیر روایت می کند که روزی حضرت امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود: ای ابابصیر! آن چه به تو می گویم به کسی نگو و این سخن را کتمان کن تا روزی که این امر وقوع یابد.
گفتم: یابن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم مطیع و فرمانبردارم به هر چه شما امر بفرمائید. فرمود: که معلی بن حنینس به سبب داوود بن علی به درجه عالی می رسد که بدون آن معلی را چنین درجه ای میسر نمی شود. گفتم: یابن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم از داوود چه کاری سر می زند که موجب درجه معلی می گردد.
فرمود: که به زودی داوود والی مدینه شود و معلی را به هم صحبتی خود می طلبد و بعد از آن به قتلش رسانده و بدنش را سلب [۱] می کند. گفتم: یابن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم این قضیه کی وقوع می یابد؟
فرمود: در سال آینده واقع خواهد شد. ابوبصیر می گوید:
چون یک سال از این سخن گذشت، داوود والی مدینه شد و معلی را طلب نمود و گفت: مرا از اصحاب ابوعبدالله جعفر بن محمد علیه السلام خبر بده و اسامی ایشان را بر ورقه بنویس. معلی گفت: به خدا من از ایشان خبری ندارم و مطلقا از احوال ایشان مطلع نیستم.
داوود گفت: از ایشان بی خبر نیستی ولی از من پنهان می کنی. مطمئن باش اگر از همه اخبار و کیفیت حال ایشان به من اطلاع ندهی تو را به قتل می رسانم.
معلی گفت: مرا به قتل و کشتن تهدید می کنی؟ به خدا که از کشته شدن باک ندارم و اگر بر تمامی احوال ایشان مطلع باشم به تو خبر نمی دهم. داوود غلامان خود را به قتل آن نیکو اعتقاد و پاکیزه نهاد دستور داد و بعد از قتل بدنش را سلب نمود.
———————-
پی نوشت ها:
[۱] جدا کردن.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام صادق علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *