سیره عملی و رفتاری

مبارزه امام صادق با مرجئه

مرجئه : فرقه مرجئه پس از شهادت امیر مؤ منان علیه السلام پدید آمد. این گروه در ابتدابا انگیزه ای سیاسی به وجود آمد و امویان در پدید آوردن آن نقش مؤ ثری داشتند.
آنان ایمان را تنها اعتقاد قلبی می دانستند و معتقد بودند با وجود ایمان ، هیچ گناهی به انسان زیان نمی رساند. کسی که در دل مؤ من به خدا باشد، هر چند با زبان اظهار کفر نماید یا در عمل بت بپرستد و یا طبق آیین یهود و نصارا رفتار کند، چون از دنیا رود اهل بهشت خواهد بود.(۱)
مرجئه با این اعتقاد سخیف ، افراد را در ارتکاب گناهان جری می ساختند و پشتیبان و یاور ستمگران بودند.
امامان علیهم السّلام در تعلیمات خود، همواره براین نکته تاءکید داشتند که ایمان و اعتقاد قلبی تواءم با عمل است و مؤ من واقعی کسی است که گفتار و کردارش تاءیید کننده ایمان او باشد.(۲)به عنوان نمونه ، از امام صادق علیه السلام سؤ ال شد حقیقت ایمان چیست ؟ فرمود: (ایمان عبارت است از اعتقاد قلبی ، اقرار زبانی و عمل به اعضا و جوارح .)(۳)
ص: ۱۲۹
علاوه براین رهنمودهای کلی ، در خصوص (مرجئه ) نیز بیانات صریحی دارند. عمربن معّمر می گوید: امام صادق (ع ) فرمود:(خداوند، قدریّه را لعنت کند، خداوند حروریّه (خوارج ) را از رحمت خود دور گرداند. خداوند مرجئه را لعنت کند، خدا مرجئه را لعنت کند.)
راوی پرسید: قدریه و خوارج را هر کدام یک بار لعنت کردید ولی مرجئه را دو بار فرمود:(به خاطر اینکه اینان می پندارند کشندگان ما مؤ من هستند. بدین جهت لباسهای آنان تا روز قیامت آغشته به خون ماست .)(۴)
۱-ر . ک : الفصل فی الملل و الاهواء ، و النحل ابن حزم ، ج ۴ ، ص ۲۰۴ ۲۰۵ ، بیروت .
۲-برای آگاهی از این روایات ، به بحارالانوار ، ج ۶۶ ، ص ۷۲ ، حدیث ۲۶ و ص ۷۳ ، حدیث ۲۸ و کنزالعمال ، ج ۱ ، ص ۲۳ ، حدیث ۲ و ۳ و ص ۲۵ ، حدیث ۱۱ رجوع کنید .
۳-بحارالانوار ، ج ۶۶ ، ص ۷۳ .
۴-تفسیر عیاشی ، ج ۱، ص ۲۰۸ .
برگرفته از کتاب غدیر در سیره امام صادق علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *