احادیث و سخنان, سیره عملی و رفتاری

درسنامه – سیره و احادیث امام صادق (ع) – عالمی که علم باعث گمراهیاش شد

ابوخطاب یکی از شاگردان امام صادق علیه السلام بود. وقتی که عملش زیاد شد، ادعا کرد که جعفر بن محمد صلی الله علیه و آله و
سلم، خدا است و من نیز پیامبر اویم و با او به معراج رفتم. عدهای نیز از وی پیروی کردند. در بحارالانوار نقل شده است که به
حضرت صادق علیه السلام گفتند: ابوخطاب در اعمال حج به شما لبیک میگوید. حضرت با شنیدن این سخن به گریه افتادند و
خدایا، من برائت میجویم از آنچه او دربارهی من ادعا میکند. خدایا، من بندهی توام و پدرم نیز بندهی تو است و تمام » : فرمودند
زید بن نرسی میگوید: امام این جمله را میفرمود و اشک میریخت و…، (تا اینکه) .« اعضا و جوارحم سرشار از بندگی تو است
هرگز تلبیهی انبیاء و مرسلین این گونه نبوده است و تلبیهی من نیز این گونه نیست، تلبیهی من این است: لبیک اللهم لبیک، » : فرمود
لبیک لا شریک لک، (سپس فرمود) ای زید، من اینها را به تو گفتم (از آنچه ابوالخطاب میگوید برائت جستم) لأستقر فی قبری
این در حالی است که گناه ابوخطاب ربطی به ایشان ندارد و امام صادق علیه السلام بهتر از « ۲۳۹ ]؛ تا در قبرم آرامش داشته باشم ]
و لا تزر وازره وزر أخری [ ۲۴۰ ]؛ هیچ کس بار گناه دیگری را » : همه قرآن را میشناسد و بهتر از هر کس این آیه را خوانده است
[ صفحه ۱۷۹ ] .« بر دوش نمیگیرد
برگرقته از کتاب درسنامه امام صادق علیه السلام نوشته:آیت الله العظمی سید صادق حسینی شیرازی (دام ظله )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *