حوادث، وقایع، هجرت

پیدایی مذاهب دوران عباسیان

(۲) بر اثر کامیابیهایی که جمعیتهای مخفی پدید آمده علیه امویان به دست آوردند، ستاره اقبال عباسیان درخشید، و آنان از نظر سیاسی در جامعه فعال شدند.
عباسیان در پیشاپیش حرکت و نهضت انقلابی، که مردم به منظور انتقال حکومت از امویان به علویان پدید آورده بودند، قرار داشتند. آنها در شعلهور شدن آتش انقلاب به قصد گرفتن انتقام آل علی از امویان شور و تلاش بسیار از خود نشان میدادند.
شعار انقلاب دعوت به «رضا آل محمد» بود.
با توجه به این زمینهها، مردم دست به انقلاب زده، و صفوف خود را منظم کردند، و سرانجام در این انقلاب خونین پیروز شده، و امویان را از صفحه روزگار برانداختند. اما عباسیان میوهچین انقلاب شدند. آنان علاقه بسیار داشتند که خود را با شعار «رضا آل محمد» منطبق کرده، و مردم را قانع کنند که اینان همان کسانی هستند که دعوت به نامشان صورت گرفت و مردم نیز کاملا به آنان اعتماد نمایند و بدین ترتیب خلافت را در خاندان خود موروثی کنند.
طبیعی بود که این اندیشه مقبول عرب، به ویژه مردم مکه و مدینه واقع نشود.
این بود که عباسیان متوجه غیر عرب شدند. مردم مدینه آگاهترین امت به آل محمد بودند و از نزول آیات قرآن و احادیث نبوی در حق آنان، و توصیههای پیامبر در مورد اهل بیت اطلاع داشتند. مدنیها شاهد بودند که امیران اموی با اهل بیت چگونه برخورد میکردند و آزارشان میدادند، و آنان خود از اعمال امویان بیزاری میجستند و آرزو داشتند به یاریشان بشتابند. بنابراین در مدینه امکان نداشت که عباسیان خود را از آل محمد قلمداد کنند.
عباسیان برای مصون ماندن از مخالفت عرب، و نیز پیشگیری از گرایش و پیوستن آنان به علویان، به اقتضای سیاست، به غیر عرب روی کردند، و امیدوار بودند که بدین ترتیب بنیادهای حکومت خود را استوار سازند و خشم خود را نسبت به عرب به زمانی دیگر واگذارند.
(۳)
برگرفته از کتاب امام صادق علیه السلام و مذاهب چهار گانه نوشته آقای اسد حیدر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *