از دیدگاه قرآن

شرط دست یابی به سعادت در قرآن

در توضیح «استقامت»، به جا است بدانیم که در چند جای قرآن، به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم امر به استقامت شده است؛ یکی در سوره ی هود که از آن حضرت نقل است که فرمود: شیبتنی سوره هود لمکان هذه الآیه: فاستقم کما امرت و من تاب معک؛ [۶۱] سوره ی هود مرا پیر کرد؛ به سبب وجود این آیه: پس استقامت بورز تو و هر که با تو توبه کرده است، همان گونه که فرمان داده شده ای. امام خمینی رحمه الله در سخنان خود، زیاد بر این حدیث تأکید می کردند. به واقع، آنچه انسان را پیر می کند و کمرشکن است «استقامت» است. به همین منظور، خداوند در آیه ی دیگری به استقامت ورزندگان بشارت می دهد: ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکه ألا تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنه التی کنتم توعدون؛ [۶۲] آنان که گفتند: پروردگار ما الله است، سپس استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود آیند که نترسید و غمگین نباشید و بشارت ما بر شما به بهشتی که وعده داده شده اید.
بنابراین، صرف ایمان به خدا و پذیرش دین حق و مذهب اهل بیت علیهم السلام کافی نیست، بلکه باید در این راه پایداری کنیم و استقامت به خرج دهیم. باید مراقب باشیم تا لحظه ای منحرف نشویم. اگر کسی این گونه باشد، خداوند از هیچ خیری در حق او فروگذار نمی کند. چنین کسی مستجاب الدعوه است؛ هر چه از خدا بخواهد به او عطا می کند و او نیز جز آنچه مرضی خدا است انجام نمی دهد؛ ملایکه هم با او مصافحه می کنند و دست می دهند. البته کسانی که به درجات بالاتر و کامل تری رسیده باشند
[صفحه ۸۲]
ملایکه را می بینند و مصافحه آنها را درک می کنند. [۶۳].
پندهای امام صادق(ع)به رهجویان صادق نوشته آقای محمد تقی مصباح یزدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *