امامت و رهبری، حاکمان زمان

دعوت معاویه به خونخواهی عثمان

(۲) معاویه چنین وانمود کرد که نزدیکترین کس به عثمان و شایستهترین فرد برای خونخواهی وی است، چرا که عثمان مظلوم کشته شده و شارع، ولی مقتول را تقاص خواه دانسته است.
معاویه از چه کسی خون مقتول را مطالبه میکند، در حالی که تمامی مردم در شورش علیه عثمان شرکت داشتند؟ آن کسانی که امروز بر عثمان میگریند، دیروز باب مؤاخذه از او را باز کرده و به دلیل همراهی با امویان به مردم گفتند که او از جاده صواب خارج شده است. این مسأله بیش از این نیاز به تأمل و تفکر دارد. معاویه غرضی جز این نداشت که راه ستیزه با علی (ع) را در پیش گیرد و او را تنها قاتل عثمان معرفی کند. او مخالفتهای صحابه پیامبر با عثمان را نادیده میگرفت، صحابهای که دیده بودند عثمان به امویان گرایش دارد و فرمانروایی و غنایم را به آنان اختصاص داده، مروان بن حکم را به خود نزدیک کرده و او را از خاصان دولت قرار داده و برخی را تبعید کرده است. سرانجام این امور سبب شد که صحابه خشمناک شوند و رابطه خود را آشکارا با او قطع کنند. مثلا عبد الرحمن بن عوف ۱۰ که از یاران عثمان بود و برای انتخاب شدنش تلاش بسیار کرد، او را ترک کرد و وصیت نمود عثمان حق ندارد بر جنازه او نماز بگذارد ۱۱، و گفت: تا بیش از این زیادهروی نکرده درمانش کنید. وی به علی (ع) گفت: تو شمشیرت را بردار و من
امام صادق و مذاهب چهارگانه ،ص:۴۵
نیز شمشیرم را برخواهم گرفت، چرا که عثمان به تعهداتش عمل نکرد.
طلحه از سرسختترین مخالفان عثمان بود، تا آنجا که عثمان در دعایش گفت: خدایا، شر طلحه را از سرم کوتاه کن، زیرا که او مردم را علیه من شوراند و سوگند به خدا امیدوارم که دستش کوتاه و خونش ریخته شود ۱۲٫
(۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *