امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام صادق علیه السلام در برابر فرماندار مدینه

امام صادق علیه السلام در برابر فرماندار مدینه
«عبد الله بن سلیمان تمیمى‏»مى‏گوید:هنگامى که‏«محمد»و«ابراهیم‏»فرزندان‏«عبد الله بن حسن بن الحسن‏»علیهم السلام،توسط حکومت عباسى شهید شدند،منصور دوانیقى یکى از عمال خود به نام‏«شیبه بن غفال‏»را فرماندار مدینه ساخت،«شیبه‏»به مدینه آمد و روز جمعه در مسجد مدینه بر منبر خطبه خواند و گفت:«همانا على بن ابیطالب میان مسلمانان اختلاف انداخت و با اهل ایمان جنگید،و حکومت را براى خود مى‏خواست و نمى‏گذاشت‏به اهلش برسد،اما خداوند او را از حکومت محروم ساخت،و پس از او فرزندانش نیز در فساد دنباله روى او و جویاى حکومتند،بدون آنکه لیاقت آن را داشته باشند،بهمین جهت در نقاط مختلف زمین کشته مى‏شوند و در خون خود در مى‏غلطند!»سخنان شیبه بر مردم بسیار گران آمد ولى هیچکس را یاراى آن نبود که چیزى بگوید.در این هنگام مردى که پیراهنى پشمین در بر داشت‏برخاست و گفت: «ما خداى را ستایش مى‏کنیم و بر محمد آخرین پیام آور او و سرور پیامبران و نیز بر همه‏ى پیامبران درود مى‏فرستیم.اما خوبیهایى که گفتى ما سزاوار آنیم،و آنچه از زشتى بر زبان راندى تو و منصور به آن سزاوارترید.»سپس به مردم رو کرد و گفت: «آیا شما را آگاه نسازم که چه کسى میزان اعمالش در قیامت‏خالى‏تر و از همگان زیانکارتر است؟او کسى است که آخرتش را به دنیاى دیگران بفروشد،و این فرماندار فاسق چنین است. (که آخرتش را به دنیاى منصور فروخته است) …» مردم آرام شدند و فرماندار بى آنکه چیزى بگوید از مسجد بیرون رفت.آنگاه پرسیدم این مرد که در برابر فرماندار چنین کوبنده سخن گفت کیست؟گفتند:امام جعفر بن محمد صادق است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *