احادیث اعتقادی, اصحاب و شاگردان

گفتار امام صادق – توحید مفضل – ماه و ستارگان

در تاریک بودن شب برای انسان منافعی است، و او را وادار به استراحت میکند. ولی چون در شب هم گاهی به روشنایی محتاج
است، و بسیار کسانند که به واسطه تنگی وقت یا شدت گرمای روز، مجبورند شب کار کنند و نیز مسافرینی که در شب حرکت
میکنند به روشنایی احتیاج دارند، خداوند حکیم، ماه و ستارگان را قرار داده تا با نورافشانی خود [صفحه ۳۶۳ ] وسیله آسایش خلق
او گردند؛ و با حرکات منظم خود راه را به مسافرین نشان دهند، و مسافرین و کشتینشینان را از خطر گم شدن رهایی بخشند.
صفحه ۱۷۲ از ۲۸۴
ستارگان بر دو قسمند: ستارگان ثابت که وضع آنها نسبت به یکدیگر تغییر نمینماید، و ستارگان سیار که از برجی به برج دیگر
حرکت میکنند و از خط سیری که دارند کمترین انحرافی پیدا نمیکنند. حرکت این ستارگان دو قسم است: یکی حرکت عمومی
که آن حرکت شبانه روزی و از مشرق به مغرب است و دیگر حرکتی است که مخصوص به هر کدام آنهاست و از مغرب به
مشرق میباشد. مثل مورچهای که روی سنگ آسیاب به طرف چپ حرکت کند و آسیاب او را به جانب راست حرکت دهد، پس
مورچه دو حرکت دارد: یکی با اراده که از پیش روی خود حرکت میکند و یکی به اجبار که آسیاب آن را به پس بر میگرداند.
آیا این که ستارگان بعضی ثابت و بعضی سیارند، و با نظم حرکت میکنند، جز به تدبیر خداوند حکیم ممکن است؟ اگر تدبیر
مدبر حکیمی نبود، باید یا همه ساکن باشند یا همه متحرک، و در صورتی هم که همه دارای حرکت باشند، این نظم و ترتیب
صحیح از کجا در آنها پیدا میشد. حرکت ستارگان آن قدر سریع است که در فکر نمیگنجد، و نور آنها آن قدر قوی است که
هیچ چشمی تاب تحمل آن را ندارد، خداوند فاصله آنها را از ما این اندازه زیاد کرده که هم حرکتشان را درک کنیم و هم
نورشان به چشم ما آسیب وارد نیاورد. اگر با سرعتی که دارند به ما نزدیک بودند به واسطه شدت نورشان چشمها نابینا میشد،
چنان که در موقعی که برقها پیدرپی میزند ترس آن است که چشم آسیب نبیند. و نیز اگر عدهای در اتاقی باشند که چراغهای
زیادی در آن روشن کرده باشند و به سرعت چراغها را دور ایشان بگردانند حیران و از خود بیخود میشوند.
برگرفته از کتاب اصحاب امام صادق علیه السلام نوشته: علی محدث زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *