احادیث و سخنان

شرط نجات بخشی ولایت اهل بیت در روایات

یا ابن جندب، لا تقل فی المذنبین من أهل دعوتکم الا خیرا و استکینوا الی الله فی توفیقهم و سلوا التوبه لهم فکل من قصدنا و تولانا و لم یوال عدونا و قال ما یعلم و سکت عما لا یعلم او اشکل علیه فهو فی الجنه.
تحذیر از بدگویی نسبت به شیعیان و سفارش به سکوت از نادانسته ها
در ادامه ی روایت، امام صادق علیه السلام مؤمنان را از بدگویی نسبت به شیعیان بر حذر داشته و به ایشان سفارش می کند که حتی اگر برخی از شیعیان گناه کار باشند، جز سخن خیر، چیز دیگری درباره ی آنها نگویند، بلکه با خضوع و خشوع و التماس، دعا کنند که خداوند به آنها توفیق دهد گناهانشان را ترک و توبه کنند تا مشمول آمرزش حق تعالی قرار گیرند.
این یک دستور اخلاقی است که مؤمنان نباید به محض این که خطایی از برادران دینی خود مشاهده کردند، با آنها قطع رابطه کنند و ایشان را منحرف، غیر قابل هدایت و اهل جهنم بدانند. اگر شیعیان گناه کار هستند ولی اساس ایمان و اعتقادشان درست است، باید خالصانه برایشان دعا کنیم که خداوند توفیق توبه و ترک گناه به آنها عطا فرماید.
انسان باید نسبت به مؤمنان حسن ظن داشته باشد؛ بر فرض اگر گناهی هم کرده اند، فقط همان کارشان را بد بداند و نسبت به خودشان دشمنی نداشته باشد. روایتی هم در این باره وجود دارد که می فرماید: خداوند کسانی را که مؤمن هستند و ایمانشان را حفظ می کنند دوست دارد؛ اگر آنها کار بدی بکنند، خداوند همان کار بدشان را دشمن می دارد، اما خودشان را دشمن نمی دارد. برعکس، اگر کسانی از ریشه فاسد بوده و عقایدشان درست نباشد، اگر کار خوبی هم انجام دهند، خداوند کار خوبشان را دوست می دارد اما خودشان را دوست نمی دارد.
[صفحه ۸۴]
ما نیز باید نسبت به دیگران این گونه باشیم؛ اگر کسی مؤمن و اعتقادش صحیح است، باید او را دوست داشته باشیم، اگر گناهی هم می کند، آن گناهش را دشمن بداریم و دعا کنیم خداوند به او توفیق دهد گناهش را ترک کند و آمرزیده شود.
حضرت در ادامه می فرماید: هر کس سراغ ما بیاید و ولایت ما را پذیرفته و ولایت دشمنان ما را نپذیرفته باشد، به این شرط که هر چه می داند بگوید و از گفتن چیزهایی که نمی داند پرهیز کند و در زمینه هایی که برایش مشکل و مشتبه است سکوت نماید، مشمول شفاعت ما شده و به بهشت می رود.
بر این اساس، اگر از شخصی سؤالی پرسیده شود که نسبت به آن علم ندارد، باید سکوت کند و از اظهار نظر خودداری نماید. بسیاری از افراد هستند که وقتی مسأله ای مطرح می شود، بدون این که درباره ی آن علم داشته و تحقیق کرده باشند، به انکار آن می پردازند، در حالی که دلیل انکار خود را نیز نمی دانند. انسان مؤمن باید این شجاعت را داشته باشد که اگر در مسایل دینی و غیر آن از او سؤالی شد با صراحت بگوید: «نمی دانم؛ از کسی که تحقیق بیش تری در این زمینه کرده و متخصص تر است بپرسید. از سوی دیگر، کسانی که درباره ی موضوعی خوب تحقیق کرده اند و نسبت به آن علم و آگاهی دارند، باید محکم و استوار روی حرفشان بایستند و از آن دفاع نمایند.
پندهای امام صادق(ع)به رهجویان صادق نوشته آقای محمد تقی مصباح یزدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *