احادیث و سخنان

سخنان امام صادق در مورد برای حد شکر

ابوبصیر گوید: به امام صادق – علیه السلام – عرض کردم، آیا برای شکر حد و مرزی است که چون بنده ای انجام دهد شاکر محسوب می شود؟
فرمود: آری.
عرض کردم: کدام است؟
فرمود: خدا را بر هر نعمتی که نسبت به خانواده و مال او داده است سپاس گوید، و اگر برای خدا در نعمتی که نسبت به مال او داده حقی باشد آن حق را بپردازد.
و گفتار خداوند متعال نیز از این باب است آنجا که می فرماید: (سبحان الذی سخر لنا هذا و ما کنا له مقرنین) [۱۰۸۸] «منزه است خدائی که این (مرکوب) را مسخر ما کرد، و گرنه ما توانایی تسخیر آن را نداشتیم». و نیز از این باب است قول خدای تعالی که می فرماید: (و قل رب أنزلنی منزلا مبارکا و أنت خیر المنزلین) [۱۰۸۹] «پروردگارا! مرا به منزلی پربرکت فرود آر که تو بهترین فرود آورندگانی»، و قول خدای تعالی: (رب أدخلنی مدخل صدق و أخرجنی مخرج صدق و اجعل لی من لدنک سلطانا نصیرا) [۱۰۹۰] «پروردگارا! مرا (در هر کار) با صداقت وارد کن، و با صداقت خارج ساز! و از سوی خود، حجتی یاری کننده برایم قرار ده!»
توضیح: یعنی ورود و خروج مرا مبارک و توأم با موفقیت قرار بده، و آغاز و انجام کارم را مقرون با سعادت و سلامت ساز. [۱۰۹۱].
۲- سماعه بن مهران گوید: به امام صادق – علیه السلام – عرض کردم: آیا شکر
[صفحه ۴۷۷]
حدی دارد که هرگاه انسان آن را به جا آورد شکرگزار محسوب می شود؟
حضرت فرمود: آری.
عرض کردم: حد آن چیست؟
حضرت فرمود: اینکه بگوئی: سپاس می گویم خدای را بر هر نعمتی که بر من ارزانی داشت.
و اینکه اگر در نعمتی که بر او ارزانی شده است حقی باشد، آن را ادا کند. [۱۰۹۲].
برگرفته از کتاب گنجینه نور پرسش های مردم و پاسخ های امام صادق علیه السلام نوشته آقای احمد قاضی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *