احادیث و سخنان

تقرب به خدا در سخنان اهل بیت

یکی از گرایش های فطری انسان، بلکه بالاترین و عمیق ترین گرایش فطری او، رسیدن به کمالات معنوی و اوج گرفتن روحش در فضای ملکوت است. انسان فطرتا گمشده ای دارد که در پی آن است، گویی می خواهد مانند پرنده ای در فضای ملکوت اوج بگیرد و بالا رود. انسان می خواهد به کمالات بیش تری دست پیدا کند، به مقامات عالی تری برسد و علم حضوری ناآگاهانه اش به خدا، به علم حصولی و حضوری آگاهانه تبدیل شود. به عبارت ساده تر، می خواهد معرفتش بیش تر شود و گمشده اش را بیابد. گمشده ی انسان قرب به خدا است. به همین دلیل، همیشه در طول تاریخ، اقوام گوناگون به دنبال راه هایی برای رسیدن به کمالات معنوی بوده اند و نام آن را هم عرفان گذاشته اند. این گرایش عرفانی در عمق فطرت همه انسان ها وجود دارد، اما بالاترین مرتبه آن نزد انبیا و اولیای خدا علیهم السلام، به خصوص وجود مقدس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و پس از ایشان، ائمه ی
[صفحه ۱۶]
اطهار علیهم السلام است. هر کس از آنها بهتر پیروی نماید و به دستوراتشان بیش تر عمل کند، در یافتن این گمشده موفق تر است. اما راه ها و مسلک های دیگر، هر کدام کمابیش انحرافات و اشتباهاتی دارند که گاهی به خطرهای بزرگی هم منجر می شود.
به هر حال، در نهاد ما گرایشی عمیق به خدا، شناخت و قرب او وجود دارد که هرگاه شفاف شود و درست به آن توجه پیدا کنیم، متوجه می شویم که به دنبال چه هستیم. اما هرگاه در پرده های ابهام، لایه های هوا و هوس و ابرهای گرایش به ماده مخفی باشد، به اشتباه تصور می کنیم به دنبال خواسته های مادی و دنیوی می گردیم. این نیاز، فطری است و اصولا هدف از خلقت انسان همین کمال نهایی و قرب خداوند است. نزول وحی، کتب آسمانی و شرایع الهی نیز برای زمینه سازی این سیر و حرکت انسانی بوده و همه ی انبیاء علیهم السلام آمده اند تا راه را برای این تکامل معنوی انسان هموار سازند.
امام راحل رحمه الله در اوج مسایل سیاسی و اجتماعی مطرح در کشور و در اوج جنگ، بیش تر اوقات، در سخنرانی هایشان به این نکته اشاره می کردند که درست است اسلام برای برقراری عدالت اجتماعی آمده، انبیا علیهم السلام آمده اند تا احکام الهی را در جامعه پیاده کنند و حکومت خدایی برقرار شود، اما همه ی اینها مقدمه است برای هدفی والاتر و آن معرفت خدا است. این نیاز، فطری ما است و کمال نهایی ما در ارتباط با آن تعریف می شود. اسلام نیز برای رسیدن به همین هدف، مردم را دعوت می کند. پیامبر و ائمه اطهار علیهم السلام به برخی از دوستان و یاران خود، که لیاقت و استعداد بیش تری داشتند، این مطلب را صریحا متذکر می شدند.
پندهای امام صادق(ع)به رهجویان صادق نوشته آقای محمد تقی مصباح یزدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *