احادیث اعتقادی

دیدگاه امام صادق (ع) در مورد دنیا

امام علیه السلام فرمود این دنیا هر چه دلربائی کند و زیبائیهای خود را نشان دهد بالاخره مثل زیبائیهای آخر بهار میماند که خرمی
آن دل میبرد ولی دوامی ندارد و به زودی به آخر میرسد و لذت او تمام میشود و عاقل کسی است که به این دنیا با نظری نگاه
کند که خدا خواسته و متوجه عاقبت بد و انقلاب و برگشتن آن باشد زیرا این دنیا مردم بسیاری را گول زده و آنها کسانی بودند
که بیشتر به آن رو آوردند و به آن دلخوش بودند آنها را در حالی که در خواب غفلت بودند به حال خود گذارد و از نزد آنها
رفت و در وقتی که مشغول بازی بودند از دنیا رفتند و آنها را از خود دور کرد و یک مشت آلام و مصائب و حیرت برای آنها باقی
گذارد و ندامت و پشیمانی نصیب آنها شد و تلخی آن را چشیدند و جام فراق به دست آنها داده شد پس وای بر کسانی که از این
دنیا خوشنود و از آن راضی باشند و چشمانشان بر آن روشن کرده مگر اینها مرگ پدران خود و مرگ دوستان و دشمنان خود را
ندیدهاند چه هم و غم فراوان که در انتظار آنها است و روزی بر آنها خواهد گذشت که آن مغروران بی خیال به اجل خود رسیده و
آمال و آرزوهای آنها به آخر برسد و نفهمند وقت خود را چگونه از دست دادهاند این دسته باید فکر کنند به فرض بلندترین عمر
را خداوند به آنها داد و به تمام آرزوهای خود برسند آیا آخر آن پیری نیست؟ و آیا نهایت آن بیچارگی و عجز کامل نیست از
خدا برای تو و خود توفیق انجام کارهای نیک خواهیم داشت تا موفق به اطاعت از او گردیم و عاقبت خوبی به ما بدهد و ما را از
غضب دور نماید و نصرتی در شناختن خود به آنها بدهد چه بسیار مردمی هستند که طالب دنیا بوده و به آن نمیرسند و کسانی به
آن رسیدهاند آن را از دست دادهاند و بالاخره نباید به علت رفتن دنبال دنیا از کارت باز بمانی باید دنیا را از کسی بخواهی که دنیا
در دست او است و او [صفحه ۲۱۷ ] میدهد و میگیرد چه بسیار مردمانی که حریص بر دنیا بوده ولی به آن نرسیده و دنیا آنها را به
زمین زده و گرفتار کارهائی شدند که آنها را از یاد آخرت باز داشته و بالاخره عمرشان در طلب دنیا به آخر رسیده است دنیا
چیست و چه باید باشد آیا دنیا از یک لقمه که میخوری و از یک لباس که میپوشی بیشتر است مؤمنین به دنیا اطمینان نداشته و به
رسیدن آخرت ایمان دارند – دنیا دار زوال و آخرت دار بقاء است اهل دنیا مردمانی غافل میباشند چه بسا مردمی که حریص بر
امری بوده و به آن میرسند ولی چون به آن میرسند بدبخت میگردند و چه بسا امری را ترک نموده و سعادتمند شدهاند – دنیا
در نظر من مانند میتهای است تا ناچار نشوم از آن نمیخورم خداوند متعال میداند که بندگان او چه میکنند و به کجا میروند
ولی نسبت به آنها بردباری میکند زیرا از پیش میدانسته است که چکارهاند بنابراین حسن طلب مردمانی که از مرگ نمیترسند تو
را اغفال نکند به خدا قسم مردمان ابرار رستگار میشوند (آنهائی که آزارشان به کسی نمیرسد ترس از خدا دانش است و غرور
بزرگترین دلیل جهل و نادانی است کسی که صبح و عصر در فکر دنیا است و هم او فقط دنیا است خداوند فقر را بین دو چشم او
قرار میدهد و امور او پریشان میگردد و چیزی از دنیا به او نمیرسد جز آنچه قسمت او است و هر کس همتش آخرت است قلبش
مطمئن و از همه چیز بی نیاز میباشد و امورش منظم میگردد
برگرفته از کتاب الإمام جعفر الصادق علیه السلام نوشته: احمد مغنیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *